Οίκος "εποχής" Σούλα στη Λάρισα!

Text Size

Έκανε πρεμιέρα Τρίτη και 13 (Ιουλίου). Τη ροζ κορδέλα των εγκαινίων του έκοψε η καθ’ ύλην αρμόδια Τζούλια Αλεξανδράτου. Η κυρία Χρυσούλα, εμπνεύστρια και ιδιοκτήτριά του, δύσκολα θα φανταζόταν ότι ο κόσμος θα έφτανε τις τρεις χιλιάδες και θα άνοιγε 37 κιβώτια ουίσκι με το καλημέρα. Ο οίκος εποχής ξεκίνησε με γκολ από τα αποδυτήρια. Γιατί έτσι γ**άει η Λάρισα!

Αυτή λοιπόν η μετενσάρκωση της Εύας, της Λίλιθ, της Κίρκης, της Καλυψούς, της Δαλιδάς, της Σαλώμης και όλων των προγενέστερων «μοιραίων γυναικών» μας μίλησε για ό,τι θέλαμε και μας έδειξε τα πάντα. Ο οίκος εποχής και το έμψυχο δυναμικό του απλά δικαίωσε κάθε διεστραμμένη προσδοκία μας.

«Π» αντί για «Ν»
Όταν ρωτήσαμε την κυρία Σούλα γιατί οίκος «εποχής» και όχι «ανοχής», μας απάντησε ευθεία και ντόμπρα πως είναι καιρός το επάγγελμα να ξεφύγει από τις ταμπέλες, τα στερεότυπα, τα σοκάκια και το σκοτάδι! Η ίδια έχει μάθει να αντιμετωπίζει το κουτσομπολιό και την κριτική όπως ο ταύρος το κόκκινο πανί. Άλλωστε όπως τονίζει δεν έχει τίποτα να κρύψει καθώς όλα είναι νόμιμα, οι κοπέλες έχουν τα απαραίτητα χαρτιά, είναι ελεγμένες, πληρώνουν κανονικά το ΙΚΑ τους, κόβει απόδειξη με το κλασικό ελληνικό φορομπηχτικό Φ.Π.Α. του 23% και δεν φοβάται τίποτα και κανέναν!

ΦΩΤΟ: ΚΩΣΤΑΣ ΑΜΟΙΡΙΔΗΣ

Δώστε τη Σούλα στο λαό
Άλλο ένα σημαντικό στην όλη ιστορία είναι ότι παρότι είναι όλα νόμιμα, στον οίκο εποχής καταρρίπτεται σαν μύθος η οικονομική κρίση και η ακρίβεια! Όταν μπορείς με μόνο 40 ευρώ να συνευρεθείς ερωτικά με τέτοια super fuckin hot κορίτσια και μάλιστα σε super fuckin κυριλέ οίκο εποχής στα πέριξ της super fuckin best Λάρισας, όπου έχει πρόσβαση και ο τελευταίος αγρότης (σ.σ. το «Soula» βρίσκεται στον οικισμό της Αμφιθέας, λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Λάρισα), τότε τα περί ακρίβειας είναι κουραφέξαλα φιλαράκι. Η αντίστοιχη υπερπαραγωγή, σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα κόστιζε εκατό φορές περισσότερα και θα διατίθετο μόνο στους έχοντες και τους κατέχοντες.

Δεν ξέρω τι κάνει το ΠΑΣΟΚ, πάντως η κυρία Χρυσούλα έχει κάνει δουλειά!

Οι δεσποινίδες της Αβινιόν «κλάνουν μάντρες» μπροστά στις δεσποινίδες της κυρα Χρυσούλας... Οι δεσποινίδες της Αβινιόν, που ο Πικάσο τις έκρυβε από τους φίλους του για μια δεκαετία, για να μην πάρουν πρέφα τι κωλομπαράς ήταν, αναγνωρίστηκε αμέσως ως το μανιφέστο ενός άγριου, πρωτόγονου ερωτισμού στο μπουρδέλο. Το ζωγράφισε χρησιμοποιώντας τα πιο σκληρά εικονογραφικά στοιχεία που είχε εντοπίσει στην αιγυπτιακή και την αρχαϊκή ελληνική τέχνη, την τέχνη της Αφρικής, της Ωκεανίας και της Ιβηρίας. Το αποτέλεσμα όλων αυτών των τεχνών ήταν να περιγράψει ένα θλιμμένο και απογοητευτικό χώρο αφού συνέδεσε τη χαρά των απολαύσεων με το φόβο και την αμαρτία. Ε, στον οίκο εποχής αυτά δεν παίζουν.

Εδώ παίζει: Διαστημικό ντεκόρ, οπτικές ίνες, τζακούζι, «κερκόπορτες» για απόλυτη εχεμύθεια, περσικά χαλιά, εντυπωσιακά καθαρά μπάνια και πίνακες εμπνευσμένοι «από την αρχαία Πομπηία». Ένα ερωτικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Μια γκαλερί με έργα ιμπρεσιονιστών που «βρωμάει» με την καλή έννοια από την τσαπατσουλιά, την αρπακολατζίδικη φιλοσοφία, τον γκουσγκουνιακό χαβαλέ, τα σκαμπρόζικα βρωμόλογα που δίνουν το ελληνικό στίγμα στην όλη υπόθεση και κάνουν τον Πικάσο αλλά και την τέχνη ολόκληρη να σκύβουν ταπεινωτικά το κεφάλι! Για τις δεσποινίδες δεν γράφω τίποτα. Απλά, είναι ...άλλη φάση!

«Πονάω τις κοπέλες»
Η μεγάλη αυτή Κυρία της νύχτας αλλά και της μέρας, μας είπε πως πονάει τις κοπέλες σαν κόρες της, συζητάει μαζί τους τα προβλήματα και τις ανησυχίες τους και γενικά προσπαθεί να τις στηρίζει όσο μπορεί. Έβλεπα τις κοπέλες συνέχεια να την αγκαλιάζουν, να τη φιλάνε και να τη φωνάζουν «νονά»!

Γενικά, τέρμα κομπλέ εργασιακό περιβάλλον που δημιουργεί καλό κλίμα, το οποίο με τη σειρά του οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στας καλύτερας πίπας!

Η ίδια η κυρία Χρυσούλα έχει 2 εγγόνια, που όπως λέει είναι ο λόγος που συνεχίζει να εργάζεται όλη μέρα. Για τις Ελληνίδες που της ζητάνε δουλειά, έχει να πει ότι «επειδή παίζουν εντός έδρας, κάνουν ιππασία με το καλάμι»! Και τέλειωσε τη κουβέντα της με τη φράση «στον έρωτα δεν υπάρχουν εθνικότητες»

Αλλού τα σαλιαρίσματα, στον Πηνειό φοράν καπότες!
Το να συγκρίνω τον «Οίκο Εποχής Σούλα» με οποιονδήποτε άλλο οίκο ανοχής της περιοχής, της χώρας, των Βαλκανίων, της Ευρώπης και βάλε είναι για μένα σαν να προσπαθώ να συγκρίνω, χωρίς βέβαια να θέλω να υποτιμήσω κανένα από τα δύο- τον αυνανισμό με τη συνουσία! Απλά δεν τίθεται θέμα σύγκρισης. Δεν γίνεται! Δεν θα συμφωνήσω με την απαξίωση του αυνανισμού στις μέρες μας, αφού αυτή η αρχέγονη προσομοίωση της ανθρώπινης παλάμης που υποκαθιστά με κλειστά μάτια όλα τα τρυποφόρα τμήματα ανθρώπων και ζώων είναι χαλαρά το καλύτερο φάρμακο για την αϋπνία και προσωπικά μου έχει σώσει τη ζωή πολλές φορές, αλλά το γαμήσι όπως και να το κάνουμε είναι γαμήσι!

Έτσι και ο Οίκος Εποχής δεν είναι οίκος ανοχής!

«Εγώ θέλω τις κοπέλες μου... αληθινές πουτάνες!»
Η κυρία Χρυσούλα, όταν μιλά για τα κορίτσια της, είναι απόλυτη. «Τις θέλω όπως τον παλιό καλό καιρό, βαμμένες, χτενισμένες, προσεγμένες, κυριλέ, κοκότες! Να διαθέτουν το μυστήριο, να κρύβουν την πουτάνα μέσα τους και όχι να φαίνεται η δουλειά τους από χιλιόμετρα! Η πουτάνα πρέπει να έχει κάτι μυστήριο στην συμπεριφορά της, ένα μυστικό που ο άντρας θα πεθαίνει να μάθει, γι’ αυτό και πάει μαζί της. Αλλιώς δεν έχει νόημα, πάει και με την γκόμενά του».

Και μετά τον εντυπωσιακό ευθύ λόγο της κυρίας Χρυσούλας θα κλείσω το κείμενο με έναν δικό μου «εξίσου» εντυπωσιακό επίλογο:

Ρε ξυπνάτε γαμώ! Μόνο με τέτοιες progressive κινήσεις, όπως ο οίκος Εποχής της Κυρίας Σούλας θα φτάσουμε κάποτε στον παράδεισο της ερωτικής ανεξαρτησίας μετά λόγου γνώσεως! Αρκετά μας ταλαιπώρησε το όπιο του λαού, ο σκοταδισμός και η σεμνοταπεινοφροσύνη. Κάτω ο μεσαίωνας! Πάνω τα μπουρδέλα!

Η κυρία Χρυσούλα πρέπει να αναγνωριστεί ως σύγχρονος προφήτης μπας και ο άνθρωπος ξαναγίνει θεός χωρίς κόμπλεξ απέναντι στην ηδονή, στις χαρές της ζωής και στον έρωτα. Ή όλοι ή κανείς!

Υ.Γ. Η Κυρία Χρυσούλα δεν γουστάρει καθόλου τους μπάτσους! (total respect)

ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΡΙΑ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ (maryfuckinmagdalene.blogspot.com)
ΦΩΤΟ: ΚΩΣΤΑΣ ΑΜΟΙΡΙΔΗΣ